هر گونه داروی بیهوشی دارای مزیت ها و مضراتی از جمله مشکلات دستگاه های قلبی عروقی، تنفسی و حرارتی می باشد. پروپوفول دارویی با خاصیت القایی و برگشت سریع بوده که می تواند باعث دپرس تنفس و قلب شود. در این مطالعه اثرات تجویز پروپوفول بر روی فشارخون سرخرگی، ضربان قلب، pH خون شریانی، گازهای خونی، درجه حرارت و تنفس در 8 قلاده گربه ولگرد سالم ثبت گردید. القای بیهوشی با دوز 6 میلی گرم پروپوفول به ازای هر کیلوگرم وزن بدن از راه داخل وریدی و نگهداری آن با انفوزیون همان دارو با دوز 0.5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن گربه در دقیقه به مدت 60 دقیقه انجام شد. تمام اندازه گیری های پایه قبل از تجویز پروپوفول انجام شد و در زمان های 45, 30, 15, 10, 5 و 60 دقیقه پس از القای بیهوشی تکرار گردید. نمونه گیری از خون شریانی و اندازه گیری فشارخون شریانی از طریق تعبیه کاتتری در شریان رانی انجام شد. برای ارزیابی آماری داده ها از روش آنالیز واریانس شامل دو آزمون طرح اندازه گیری مکرر و آزمون حداقل اختلافات معنی دار استفاده شد. بر اساس نتایج حاصله، میانگین درجه حرارت، تعداد تنفس، ضربان قلب، فشار نسبی اکسیژن شریانی (PaO2)، فشارخون و pH خون سرخرگی در تمام طول بیهوشی کاهش معنی داری را نشان دادند که این کاهش از دقیقه 30 شدیدتر بود (P<0.05). فقط فشار نسبی دی اکسید کربن شریانی (PaCO2) در تمام طول بیهوشی افزایش معنی داری را نشان داد (P<0.05). بر اساس نتایج مزبور می توان چنین نتیجه گرفت که کاربرد انفوزیون پروپوفول در گربه در جراحی محدود بوده، مگر آنکه عمق بیهوشی تحت کنترل و نظارت مستمر قرار گیرد. اثر جانبی عمده پروپوفول، دپرسیون تنفسی بوده، لذا به منظور پیشگیری از مشکلات ناشی از آن، تهویه ریوی حین عمل جراحی توصیه می شود.

مقدمه: یکی از اساسی ترین مهارت های پایه در آموزش بالینی پرستاری، اندازه گیری و ثبت علایم حیاتی است. با توجه به این که کم تر مطالعه ای درارتباط با اندازه گیری توانمندی دانشجویان در انجام این مهارت دردوره کارورزی در عرصه انجام شده است؛ این مطالعه با هدف تعیین توانایی اجرای مهارت علایم حیاتی دانشجویان ترم آخر مقطع مقطع کارشناسی پرستاری با ارزشیابی عملکرد ایشان در اندازه گیری وثبت علایم حیاتی با استفاده از آزمون Direct Observation of Procedural Skill (DOPS) انجام شد. روش ها: در این مطالعه توصیفی جامعه پژوهش را کلیه دانشجویان ترم 8 پرستاری(52نفر) تشکیل دادند. نمونه گیری به روش تمام شماری انجام شد. ابزار گرد آوری داده ها چک لیست محقق ساخته برای آزمون داپس و روش اندازه گیری داده ها مشاهده بود. محیط پژوهش کلیه بخش های داخلی-جراحی بیمارستان های آموزشی منتخب محل کارورزی دانشجویان بود. داده های این مطالعه با استفاده از آمار توصیفی تحلیل شد. نتایج: سطح مهارت انجام علایم حیاتی در بیش از نیمی از دانشجویان (77/55%) در سطح نامطلوب قرار داشت. 3/42 درصددانشجویان اندازه گیری و ثبت علایم حیاتی را در سطح مطلوب انجام دادند. 7/7 درصد دانشجویان قبل از اقدام به اندازه گیری علایم حیاتی، بیمار را از نظر عوامل تاثیر گذار بر نبض و77/5درصد از نظر عوامل موثر بر فشارخون مورد ارزیابی کامل قرار دادند. حدود یک سوم دانشجویان(88/28%)چارت علایم حیاتی در پرونده را انجام نداده یا غلط انجام دادند. نتیجه گیری: با توجه به این که نتایج مطالعه حاضر بیانگر مهارت ناکافی دانشجویان در اندازه گیری و ثبت علایم حیاتی بود. لازم است اساتید بالینی و به ویژه مدیران آموزشی رشته پرستاری برای شناسایی دلایل و عوامل مرتبط با این مشکل و راه کارهای غلبه بر آن برنامه ریزی و اقدام نمایند.

سابقه و هدف: نکروز حاد میوکارد یک واقعه تهدید کننده حیات است و در مرحله حاد، تعداد زیادی از بیماران و خانواده آن ها، تنش روانی شدید و به خصوص اضطراب که در تغییر علایم حیاتی نقش قابل توجهی دارد را تجربه می کنند. در روزهای اولیه پس از انفارکتوس بسیاری از بیماران واقعا نگران بوده و اوضاع همودینامیکی متغیری دارند.مواد و روش ها: این تحقیق یک تحقیق نیمه تجربی است که به منظور بررسی تاثیر آرام سازی پیش رونده عضلانی بر علایم حیاتی در بیماران سکته قلبی انجام شده است. تعداد کل نمونه ها، 76 بیمار مبتلا به سکته قلبی بودند که به منظور جلوگیری از در معرض بودن نمونه ها، ابتدا نمونه های گروه آزمون، مورد مداخله و مطالعه قرار گرفتند و سپس نمونه های گروه شاهد مورد بررسی واقع شدند. مداخله انجام شده در گروه آزمون عبارت بود از روش آرام سازی پیش رونده عضلانی که به مدت سه روز و هر روز دو جلسه انجام می شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش نامه اطلاعات فردی و جدول ثبت علایم حیاتی بود.یافته ها: نتایج نشان داد که استفاده از آرام سازی پیش رونده عضلانی باعث کاهش تعداد تنفس در بیماران سکته قلبی می شود (P=0.03)، ولی بر میزان فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و تعداد نبض تاثیر کاهش معنی دار آماری ندارد.نتیجه گیری: از آن جا که آرام سازی پیش رونده عضلانی به طور معنی داری موجب کاهش تعداد تنفس در بیماران سکته قلبی شده است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که، این روش از طریق کاهش تنش در تعدیل تنفس موثر بوده و در سایر معیارها نیز اگر چه سیر کاهشی داشته اما از نظر آماری تفاوت معنی دار مشاهده نشده است.

مقدمه: مسمومیت با اپیوئیدها در ایران شیوع بالایی دارد. با توجه به مرگ و میر قابل توجه ناشی از این مسمومیت ها شناخت سیر علایم حیاتی در این بیماران می تواند به تشخیص و انجام اقدامات درمانی زودهنگام کمک کند. روش ها: در این مطالعه ی مقطعی اطلاعات بیماران شامل مشخصات فردی و نوع مسمومیت، علائم حیاتی در بدو ورود و 3 و 6 ساعت بعد از بستری جمع آوری و تحلیل شدند. یافته ها: در این مطالعه 204 بیمار مسموم شده با اپیوئیدها شامل 150 نفر (73/5 درصد) مرد و 54 نفر (26/5 درصد) زن مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سن بیماران 16/62 ± 37/28 سال و شایع ترین عامل بستری شدن بیماران مسمومیت با متادون و ترامادول بود. تنها بین میانگین فشارخون های سیستولیک بدو ورود و نوع مخدر اختلاف معنی داری وجود داشت (0/035 = P). بین میانگین علایم حیاتی مرد و زن مصرف کننده ی اپیوییدها در ساعات مختلف، ارتباط معنی داری مشاهده نشد. بین میانگین فشارخون های سیستولیک و دیاستولیک بدو ورود و همچنین تعداد تنفس در ساعات 3 و 6 و همچنین درصد اشباع اکسیژن خون شریانی در بدو ورود و ساعت 3 پس از بستری ارتباط معنی داری برحسب سابقه ی اعتیاد و دریافت یا عدم دریافت نالوکسان دیده شد. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که در سوء مصرف مواد مخدر اپیوئیدی علایم حیاتی بیماران در تمامی سنین و در هر دو جنس غالباً در محدوده ی طبیعی قرار دارد.

آغوز گاو حاوی مواد مغذی ضروری مختلف، آنتی بادیها، هورمونها، عوامل رشد، سیتوکسین ها و پپتیدهای ضد باکتری (لاکتوفرین و لاکتوپراکسیدزها) می باشد که برای تامین مواد مغذی، تکامل سیستم ایمنی، رشد و سازگاری گوساله با شرایط بعد از تولد بسیار مهم هستند. در این آزمایش، اثرات مصرف مقادیر مختلف آغوز بر روی علایم حیاتی، سطوح پلاسمایی هورمون رشد (GH) و برخی متابولیت های پلاسمایی گوساله در طول هفته اول تولد مورد بررسی قرار گرفت. 18 راس گوساله نر هلشتاین بطور تصادفی در سه گروه (تیمار) قرار گرفتند. گروه GrC6 در سه روز اول بعد از تولد، روزی دو بار آغوز و بعد از آن تا روز هفتم روزی دو وعده جانشین شیر مصرف کردند. گروه GrC1 فقط یکبار و آن هم به عنوان اولین غذای بعد از تولد آغوز خوردند و بعد از آن تا روز هفتم روزی دو بار جانشین شیر مصرف نمودند. گروه GrM از روز اول تا روز هفتم فقط روزانه دو وعده جانشین شیر مصرف نمودند و به آنها آغوز داده نشد. مقدار خوراک مصرفی در طول آزمایش برای هر سه گروه به لحاظ حجمی یکسان، اما از نظر میزان ترکیبات دریافتی متفاوت بود. غلظت هورمون رشد در بین سه گروه تفاوت معنی داری نداشت. از روز دوم به بعد، غلظت گلوکز پلاسما برای گروه GrC6 بیشتر از دو گروه دیگر بود(P<0.05) . غلظت اوره پلاسما در گروه GrC6 در طول هفت روز آزمایش بطور معنی داری کمتر از دو گروه دیگر بود (P<0.05). غلظت کراتینین پلاسما در طول هفت روز آزمایش در بین سه گروه تفاوت معنی داری نشان نداد. در گروه GrC6 تعداد تنفس، ضربان قلب و دمای راست روده بیشتر از دو گروه دیگر بود. در مجموع شاخصهای فوق نشان می دهند که در بدو تولد، محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز گوساله اگر چه به بلوغ کامل نرسیده ولی بصورت بالقوه فعال است و تحت تاثیر سطح و نوع تغذیه، بویژه سطوح مختلف آغوز مصرفی قرار می گیرد و مصرف آغوز باعث بهبود وضعیت متابولیکی و هورمونی گوساله می شود و متابولیسم بدن را در جهت افزایش روند آنابولیک سوق می دهد.

مقدمه: تحریک حسی بیماران کومایی، یک اقدام مهم پرستاری جهت تسریع روند افزایش سطح هوشیاری است و تحریک لمسی به ویژه ماساژ یکی از مهم ترین تحریکات می باشد. پرستار به عنوان فردی که مسوول اجرای این امر است باید اثرات این اقدام را بر بیمار خود بداند. در مورد اثرات این اقدام به ویژه تاثیر ان بر علایم حیاتی (نبض، فشارخون، تنفس) مطالب ضد و نقیضی وجود دارد لذا این مطالعه با هدف بررسی تاثیر ماساژ بر علایم حیاتی بیماران کومایی بستری در بخش مراقبت های ویژه انجام شده است.روش کار: پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی است. نمونه های پژوهش شامل 100 بیمار کومایی می باشند که به روش مبتنی بر هدف انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه شاهد و مورد قرار داده شدند. دو گروه در سن، جنس و نمره گلاسکو با هم جور بودند. گروه آزمون در سه روز متوالی، تحت 20 دقیقه ماساژ دورانی و منظم در نواحی پشت، پاها و دست ها قرار گرفتند. علایم حیاتی در گروه آزمون قبل و بلافاصله بعد از مداخله و علایم حیاتی گروه کنترل هم زمان با گروه آزمون اندازه گیری و ثبت شد. جهت گرداوری داده ها از یک چک لیست و فشار سنج ثابت برای همه بیماران استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از امار توصیفی و استنباطی (آزمون های تی و کای دو) انجام گرفت.نتایج: یافته ها نشان داد مداخله پژوهش (ماساژ)، سبب کاهش معنی دار علایم حیاتی شده است (نبض و فشارخون دیاستولیک در هر سه روزp<0.05 ، فشار خون سیستولیک در روز اول و سوم p<0.05، تنفس در روز دوم p<0.05).نتیجه گیری: نتیجه این پژوهش، اثر ماساژ را بر علایم حیاتی بیماران کومایی به صورت کاهش معنی دار نبض، فشارخون و تنفس نشان داده است که می تواند حاکی از ایجاد آرامش و کاهش استرس در آنان باشد.

مقدمه: توجه به راحتی بیماران از اهداف و نقش های مهم پرستاری می باشد. پرستاران نقشی محوری در ارائه مراقبت به افراد مبتلا به نارسایی مزمن کلیه دریافت کننده درمان همودیالیز بازی می کنند.هدف: هدف این مطالعه تعیین تاثیر موسیقی درمانی بر میزان راحتی و برخی شاخصه های همودینامیک بیماران تحت همودیالیز بوده است.مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی می باشد. 74 بیمار تحت همودیالیز با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک به واحدهای مورد پژوهش داده شد و فشار خون و ضربان قلب سنجیده شد. سپس در دو گروه میزان راحتی با پرسشنامه میزان راحتی عمومی کولکابا سنجیده شد. برای گروه آزمون موسیقی درمانی به مدت 30 دقیقه و طی 3 نوبت و در طول یک هفته تکرار شد. در انتهای هر نوبت مداخله پرسشنامه راحتی در دو گروه تکمیل گردید. علائم حیاتی در پایان در هر دو گروه اندازه گیری شد. داده ها با نرم افزار آماری SPSS نسخه 22 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میانگین نمره راحتی کلی قبل از مداخله در دو گروه تفاوت آماری معنی داری با یکدیگر نداشتند (p=0.09). پس از مداخله میانگین نمره راحتی کلی گروه آزمون در جلسه اول (p=0.04)، دوم (P<0.01) و سوم (P<0.01) به میزان معناداری کمتر از گروه کنترل بود. میانگین میزان فشارخون سیستولیک بیماران قبل از مداخله در دو گروه تفاوت آماری معنی داری نداشتند (p=0.58) و پس از مداخله نیز در هر سه جلسه معنادار نبود. میانگین میزان فشارخون دیاستولیک (P=0.13) و میانگین ضربان قلب (P=0.6) بیماران قبل از مداخله در دو گروه تفاوت آماری معنی داری نداشتند و پس از مداخله در جلسه سوم پس از مداخله میزان فشارخون دیاستولیک (p=0.02) و میانگین ضربان قلب (p=0.05) در گروه آزمون به میزان معناداری کمتر از گروه کنترل بود.بحث و نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از موسیقی درمانی در طول همودیالیز می تواند میزان راحتی این بیماران را افزایش دهد، لذا، پیشنهاد می شود که پرستاران از این تکنیک به عنوان روشی مکمل برای افزایش راحتی و تثبیت علائم حیاتی در بیماران تحت همودیالیز استفاده نمایند.

زمینه و هدف: بسیاری از بیمارانی که تحت مداخلات پزشکی تهاجمی هم چون مطالعات الکتروفیزیولوژی قلب قرار می گیرند اضطراب را در روز عمل تجربه می کنندکه این امر می تواند روی مسایل روانی و فیزیولوژیکی بیماران تاثیرگذار باشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر تجسم هدایت شده بر اضطراب و علایم حیاتی بیماران کاندید مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب بود. مواد و روش ها: این پژوهش به صورت یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور انجام گرفت. جامعه آماری شامل 52 بیمار کاندید مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب در شهر رشت بود که بصورت تصادفی ساده در دو گروه 26 نفره مداخله و کنترل قرار گرفتند. قبل و بعد مداخله پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر تکمیل و علایم حیاتی ثبت شد. برای افراد گروه مداخله یک روز قبل و یک ساعت قبل از عمل مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب، لوح فشرده تجسم هدایت شده صوتی، به مدت 18 دقیقه و از طریق هدفون پخش شد. یافته ها: نتایج نشان دادند که در مقایسه میانگین نمره فشار خون، تعداد تنفس، درجه حرارت بدن، تعداد ضربان قلب قبل و بعد از مداخله در دو گروه تفاوت معنی داری وجود نداشت (05/0

سابقه و هدف: گذاشتن لوله داخل معده از طریق بینی در نوزادان به منظور بررسی ناهنجاری های مادرزادی بینی، مری و معده در ساعات اولیه تولد ممکن است سبب بروز عوارض گردد که ناشی از تحریک رسپتورهای واگ موجود در ته حلق می باشد و به شکل برادی کاردی، آپنه یا سیانوز تظاهر می یابد. جهت تعیین عوارض لوله گذاری داخل معده در علایم حیاتی نوزادان این تحقیق در بخش زنان و زایمان بیمارستان جواهری وابسته به دانشگاه آزاد اسلامی در سال 79-1378 صورت پذیرفت.مواد و روشها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی بر روی 550 مادر و نوزاد آنها انجام گرفت. نوزادان به طور تصادفی به گروه های مورد و شاهد تقسیم شده و در گروه شاهد پس از کنترل علایم حیاتی، لوله گذاری داخل معده مطابق روش استاندارد در 15 دقیقه اول تولد به عمل آمد و تاثیر آن بر روی تعداد ضربان قلب و تنفس و رنگ پوست بررسی گردید. در گروه مورد علایم حیاتی بدون لوله گذاری دو نوبت با فاصله یک دقیقه ثبت شدند.یافته ها: تعداد ضربان قلب نوزادان گروه مورد در نوبت اول معاینه 151.6±14.5 بود. در نوبت دوم به تعداد 150±19.7 رسید و تغییری معادل 1.6±7.2 با 1.1 درصد را نشان داده است. در گروه شاهد تعداد ضربان قلب 152.8±14 بود که پس از لوله گذاری به 155.3±15.8 افزایش یافته، تغییری معادل 2.5±8.2 ضربه در دقیقه یا 1.6 درصد را نشان داده است (NS). تعداد تنفس نوزادان گروه مورد 54.8±11.6 بوده و پس از یک دقیقه 54.7±11.3 گزارش شده که تغییری معادل 0.1±4.5 یا 0.2 درصد را نشان می دهد. تعداد تنفس نوزادان گروه شاهد 53.6±10.8 بوده که پس از لوله گذاری به میزان 53.7±9.8 رسیده و تغییری معادل 0.1±6.5 نفس در دقیقه یا 0.2 درصد را نشان داده است (NS). بروز سیانوز مرکزی پس از یک دقیقه از معاینه اولیه در 3 نوزاد گروه مورد مشاهده گردید (1.1 درصد) و در مقابل 7 نوزادی که پس از لوله گذاری دچار سیانوز شدند (2.6 درصد) (NS).نتیجه گیری و توصیه ها: لوله گذاری داخل معده تاثیری بر علایم حیاتی نوزادان در ساعت اول تولد ندارد. بررسی تاثیر زمان لوله گذاری بر عوارض آن را توصیه می نماید.